LifestyleWeek 2 #Durven!

 

Durven… Het thema van de tweede Lifestyleweek. Met weinig informatie vooraf, een paar bemoedigende uitspraken via de schoolmail en waar we moesten verzamelen, begonnen we deze week. Maandagochtend moesten verzamelen bij het busstation in Valkenswaard. Bepakt en bezakt met extra schoenen, zes dikke lagen kleding aan en een voedselpakket kwam ik aan bij het bushokje.
Vanuit daar werden we met een tourbusje naar een groot grasveld gereden waar we, aan de springkussens te zien, een soort van zeskamp gingen houden. Ondanks de kou was het echt heel leuk om te doen. Af en toe borrelende het strijdlustige gevoel naar boven en deed ik mijn uiterste best om zo veel mogelijk punten te behalen.

Een springkussen waar je vanaf moest springenNa de zeskamp mochten we in de naastliggende skihal een heel lekker soepje en wat stokbroodjes met kruidenboter eten. Met een volle buik, ik had veel te veel brood op, werden we na de lunch naar een ander terrein gebracht. Het survivalterrein! Een survivalroute tussen bomen, een abseil wand, een kabelbaan en een pikdonkere tunnel onder de grond waren een aantal onderdelen van die middag. Vooral bij het abseilen was ik even heel erg bang, een echte adrenalinekick volgde ongeveer vijf minuten later toen ik eindelijk de stap op de wand durfde te zetten en binnen drie minuten weer beneden was. Deze survivalmiddag was een stuk spannender en vond ik meer passen bij het thema ´durven´ dan het ochtendprogramma. Ik had mijn spieren allemaal veel gebruikt die dag wat zorgde voor een hoop spierpijn op mijn vrije dinsdag. De hele dag vroeg ik mij af waar ik woensdag naar toe zou moeten. Tegen de avond kregen we de mail met de groepsindeling en de verdeelde steden. Ik mocht naar Den Bosch!Met Ayda, Bart, Michelle, Maartje en Anke in Den Bosch, voor de bakker met de lekkerste Bosche Bollen!

Een stad die al redelijk ken van dagjes shoppen. Een gezellige stad, ik had er zin in! Aangekomen bij het verzamelpunt, het stadhuis, was ons groepje al bijna compleet… op een persoon na. Gelukkig had iemand zijn nummer en na wat gebeld te hebben waren we na een uurtje echt compleet! De opdracht luidde… Verzin een programma voor het groepje dat de volgende dag naar Den Bosch komt in het thema ‘durven’. Je moest je houden aan een aantal punten.
Beetje brainstormen in de bibliotheek, een koffie drinken in Macdonald´s (gratis internet!), wat rondlopen over de markt, vragen naar inspirerende plekken… we kwamen er wel. Uiteindelijk hebben we bedacht dat de groep op het station aangekomen, op zoek moet gaan naar een aardige Bosschenaar die hun een kopje koffie wil bezorgen in zijn of haar woonkamer. Een opdracht die absoluut met durven te maken heeft. Je moet een aan onbekende vragen of je er met misschien wel acht man wat mag drinken, iets wat je niet elke dag doet! Daarbij ga je bij een vreemdeling naar binnen, wie weet er allemaal gaat gebeuren! Ergens tussendoor moet er ook nog gevraagd worden om een voorwerp. Ze hebben een voorwerp nodig, ook al is het maak een pen, om vervolgens door te ruilen tot ze uiteindelijk op een voorwerp van een minimale waarde van tien euro uitkomen. Is dat echt te hoog gegrepen? Dan mogen ze ook een zes ‘ruilfoto’s’ maken. Wanneer ze daar mee klaar zijn moeten ze op de grote markt voor kerstboom op de foto met minimaal twintig mensen! Dat wordt dus een hoop mensen aanspreken. Het zou gemakkelijk zijn als er een heel voetbalteam of een kleuterklas voorbij komt lopen, klein kansje. Na de foto moeten ze hun neus volgen naar de lekkerst ruikende winkel om de kerstboom heen. Nee, geen Sabon. Ook geen Mac… De Douglas ook niet. Het is een kleine parfumerie waar we de volgende opdracht hebben achtergelaten. De medewerkster controleert meteen of het ruilen goed gelukt is. Een koekenpan die best eens tien euro waar zou zijn? Prima. Zes foto’s? Prima. Maar bij een oliebol of een te weinig foto’s wordt de volgende opdracht helaas niet gegeven…  ‘Zoek/koop/vind een dikke zwarte benzinestift waarmee jullie op de ‘legale graffiti wall’ ILS gaan schrijven!’ Ze moeten dus opzoek gaan naar de graffiti wall en iets doen wat een hoop mensen nog nooit gedaan hebben. Iets op een muur zetten! Ik ga er vanuit dat ze er een beetje over nadenken andermans kunstwerken niet te verpesten. Zal vast in dank worden afgenomen. Als  daar een foto van hebben gemaakt, zijn ze klaar!
De groep heeft een hoop dingen gedaan die met durven te maken hebben… Bij een vreemdeling thuis zijn, een hoop mensen aanspreken voor niet de meest gewone dingen en natuurlijk iets ‘achterlaten’; namelijk de tekst op de muur! Ik denk ze een hele leuke dag gaan beleven, je ontmoet veel nieuwe mensen, bent in een andere stad en doet dingen die je niet elke dag doet!
We hopen dat onze medestudenten meer zullen durven na deze opdrachten in Den Bosch. Ze leren mensen aanspreken en het schaamtegevoel wat opzij te zetten. Iets wat ontzettend handig is voor deze opleiding. Gewoon doen! Ik ben heel benieuwd naar hoe het groepje het heeft gehad.

Voor het station in de tweede stad; Eindhoven! Als bewijs dat we er echt zijn geweest!

Thuis aangekomen was het afwachten op de locatie voor donderdag. We waren al heel vroeg thuis allemaal omdat we een best groot onderdeel van de opdracht per ongeluk hadden overgeslagen… Oops. De ´special tasks´ van die dag die per mail werden verzonden, hadden we niet gelezen. Dom!
Dat betekende dat donderdag extra druk zou worden!
Donderdagochtend stond ik om half tien voor het station van Eindhoven, onze tweede bestemming.
Opnieuw een stad die ik al vaak gezien heb, een hoop familie woont er. Ik was allang blij dat we niet in Breda of Tilburg moesten zijn, maar ik had toch iets liever naar een stad gewild die ik nog niet kende. Maar achteraf gezien was het ergens ook wel fijn, twee Eindhovenaren uit mijn groepje wisten alles heel snel te vinden. We moesten als eerste opdracht onze ´grote blauwe vriend´ ophalen in het occupy kamp. Ik had niet verwacht dat die mensen zo ontzettend onverzorgd zouden zijn… BAH! Vieze caravannetjes met smoezelige gordijntjes, overal vieze dekentjes met vlekken, oude matrassen en verkleurde tentjes. En de geur die er rond hing was ook niet erg prettig. Maar goed, de ´occupyman´ die had afgesproken dat hij ons wat hints zou geven was op zijn ietwat vreemde houding best aardig. Ik denk wel dat hij onder invloed was, de woorden die hij uitspraak kwamen er met moeite uit. Onze grote vriend bleek een blauw sleetje te zijn die we de hele dag bij moesten houden en op de foto´s moest staan bij alle opdrachten.

Het occupy kamp...

Het was de bedoeling dat we voor vijf mensen plotseling vielen, achter vijf mensen een polonaise hielden, sleetje reden in het station en een bezoekje brachten aan het DesignHotel. Ik had niet verwacht dat het zo grappig zou zijn om achter een onschuldig vrouwtje de polonaise te lopen. Niet in de gaten, vrolijk doorlopen en intussen de blikken van tientallen andere mensen op je gericht hebben. Waarom staan die jongeren allemaal achter haan te hupsen, te springen en te feesten?? Het vallen daarentegen was een iets minder groot succes, maar we hebben het volbracht! En natuurlijk was de slee ook van de partij…
Tussendoor moesten we nog een hoop andere dingen doen, de Special Tasks van woensdag en de twee nieuwe opdrachten van school. De Jackassactie hadden we snel bedacht. Bart, de enige man uit ons groepje, reed met het sleetje van een grasheuvel naast de bussen af wat een grappig filmpje opleverde. Ook voor de opdracht om vijf euro te verdienen was het sleetje weer van te pas gekomen.
Vijftig cent om sleetje te rijden. Weinig succes, maar het is gelukt. De opdracht om in de etalage van een winkel te gaan staan, hadden we woensdag uit onszelf al gedaan! Zonder de opdracht gelezen te hebben.. vooruitziende blikken…! De nieuwe opdracht om vanaf het hoogste punt van de stad een foto te maken en een voorwerp minimaal vijf keer te ruilen was eigenlijk een fluitje van een cent.
De ruilactie leverde ons een lekkere oliebol op en de hoge flat die we bezochten was weliswaar geen kip thuis, maar gelukkig waren er wel kleine raampjes waar we een foto door konden maken.
Tussendoor vielen we zo af en toe voor een voorbij wandelende persoon, gooiden er af en toe een polonaise in lachten heel wat af. Tussendoor nog een lekkere warme chocolademelk gedronken en onze rust genomen. De laatste opdracht, verzonnen door een ander groepje, die we uitvoerden was het bezoekje aan het DesignHotel. Een heel mooi, groot en luxe hotel waar we een aantal kamers mochten bezichtigen. Naar mijn mening weinig te maken met durven, maar het was wel heel leuk!
De dag was niet heel erg grensverleggend, maar natuurlijk wel anders dan normale dagen. Je doet dingen die je normaal niet doet. Uit  mijzelf zou ik nooit in die gore bende van het occupy kamp zijn gestapt. En welke debiel loopt er de hele dag rond met een blauwe slee terwijl het niet eens sneeuwt? Erg veel lef had je er niet voor nodig, maar het was uiteindelijk een leuke dag met leuke opdrachtjes tussendoor.
Oh en helemaal vergeten… Onze kleine vriend de blauwe slee, heeft een leuk nieuw onderkomen gevonden! We hebben hem achtergelaten in de hal van een flat bij een hoop kinderfietsjes. ‘Groetjes van de Kerstman’.
Ja, het was een geslaagde dag en een zeer geslaagde week!

Ruilen voor een paar lekker oliebollen!

 

Sleetje rijden in het station van Eindhoven.. heel normaal!

 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s